Novi Zeland - Prijetnje

Iako su ljudi stigli na Novi Zeland relativno kasno – prije otprilike 700-800 godina – ljudski efekti na zemljište i prirodne ekosisteme bili su opsežni. Prvi veliki uticaj bio je od lova, ribolova i sakupljanja od strane Maora, što je izazvalo izumiranje autohtonih vrsta ptica kao što su džinovski moa i orlovi.

Međutim, još veća prijetnja prirodnom biodiverzitetu žarišta bilo je uvođenje invazivnih stranih vrsta. Kada su Evropljani stigli na ostrva početkom devetnaestog veka, doveli su sa sobom 34 egzotične vrste sisara (uključujući pustorepe, zečeve, mačke, koze, vrete, tvorove i mnoge evropske vrste ptica) i stotine egzotičnih biljnih vrsta, neke od kojih su postale invazivne. U sprezi s utjecajem lova (i opsežnog uništavanja staništa), posljednjih dvije stotine godina svjedočilo je izumiranju 16 kopnenih ptica, jednog endemskog šišmiša, jedne ribe, najmanje desetak beskičmenjaka i 10 biljaka. Nekoliko drugih vrsta preživljava samo u malim populacijama na priobalnim otocima.

Danas, invazivne strane vrste ostaju važna prijetnja biodiverzitetu Novog Zelanda, ali uništavanje staništa velikih razmjera, kroz krčenje šuma, isušivanje močvara i degradaciju ekosistema, predstavlja ozbiljan problem.